Το τελευταίο διάστημα φιλοξενείται σε πανελλαδικά αθλητικά μέσα ένα αφήγημα που επιχειρεί να μετατρέψει ένα υπαρκτό και σύνθετο ζήτημα υποδομών σε μονοδιάστατη πολιτική επίθεση. Με αφορμή την πορεία της ΠΑΕ Καλαμάτα και το θέμα του Δημοτικού Σταδίου, αποδίδονται ευθύνες με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς προς την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τον Δήμο Καλαμάτας, σε έναν τόνο που ξεπερνά τα όρια της αθλητικής κριτικής.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική και οφείλει να αποτυπώνεται με ακρίβεια.
Η Περιφέρεια Πελοποννήσου όσο και ο Δήμος Καλαμάτας έχουν προχωρήσει στις θεσμικά προβλεπόμενες ενέργειες για την αναβάθμιση του Δημοτικού Σταδίου. Το χρηματοδοτικό πλαίσιο έχει εξασφαλιστεί, οι διαδικασίες μεταφοράς του κονδυλίου και οι απαιτούμενες εγκρίσεις έχουν δρομολογηθεί και το έργο βρίσκεται στο στάδιο που επιβάλλει η νομιμότητα και η δημόσια διοίκηση. Όχι στις δηλώσεις, αλλά στα χαρτιά και στα πρωτόκολλα.
Το ότι τα έργα δεν μπορούν ρεαλιστικά να ολοκληρωθούν έως το τέλος του καλοκαιριού, αλλά τοποθετούνται χρονικά για αρχές φθινοπώρου, δεν αποτελεί αποτυχία. Αποτελεί ειλικρίνεια. Κάτι που σπανίζει, αλλά δεν θα έπρεπε να τιμωρείται επικοινωνιακά.
Το να παρουσιάζεται το ποσό των 2 εκατομμυρίων ευρώ ως «στάχτη στα μάτια», αγνοώντας ότι πρόκειται για συγκεκριμένο πακέτο παρεμβάσεων και όχι για συνολική ανακατασκευή Super League, συνιστά εσκεμμένη σύγχυση. Τα μεγάλα έργα γηπέδων δεν γίνονται με άρθρα και συνθήματα, αλλά με μελέτες, αδειοδοτήσεις, διαγωνισμούς και χρονοδιαγράμματα.
Η ΠΑΕ Καλαμάτα δικαίως διεκδικεί. Ο κόσμος της ομάδας δικαίως αγωνιά. Όμως άλλο η πίεση για επιτάχυνση και άλλο η πολιτική στοχοποίηση μέσω αθλητικού λόγου, που τελικά δεν βοηθά ούτε την ομάδα, ούτε το γήπεδο, ούτε την πόλη.
Η Καλαμάτα χρειάζεται ενότητα, σοβαρότητα και ρεαλισμό.
Και κυρίως: λιγότερη δημαγωγία και περισσότερη αλήθεια.
