ΑΝΑΔΡΟΜΉ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΉΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΑΠΌ ΤΟ 1929
Η πρώτη φιλική αναμέτρηση στην ιστορία της Εθνικής Ελλάδος
Στις 7 Απριλίου 1929 διεξήχθη η πρώτη αναμέτρηση της Ελλάδας υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), η οποία είχε ιδρυθεί τρία χρόνια νωρίτερα (1926), στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης. Αντίπαλος της Ελλάδας υπήρξε η Β΄ ομάδα της Ιταλίας.
Την ενδεκάδα που παρέταξε ο Απόστολος Νικολαΐδης, εκλέκτορας της Ελλάδας, αποτελούσαν οι:
Γιώργος Γιάμαλης (ΑΕΚ), Κώστας Φερλέμης (Εθνικος Πειραιώς), Χριστόφορος Βόγας (Ηρακλής), Απόστολος Μεσσάρης (Παναθηναϊκος), Στέφανος Κωνσταντινίδης (ΑΕΚ), Κώστας Ανδρίτσος (Παναθηναϊκος), Βασίλης Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακος), Ντίνος Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακος), Γιώργος Ανδριανόπουλος (αρχηγός) (Ολυμπιακος), Άγγελος Μεσσάρης (Παναθηναϊκος) και Αλβέρτος Ναμίας (Ηρακλής).
Ο αγώνας αποτέλεσε σημαντικό γεγονός τα χρόνια εκείνα, το οποίο παρακολούθησε όλη σχεδόν η “κοσμική” Αθήνα της εποχής.
Χαρακτηριστικά τα όσα, μεταξύ άλλων, έγραψε η εφημερίδα «Ακρόπολις» στο φύλλο της Δευτέρας 8ης Απριλίου 1929 (σελίδες 5-6):
“Το ότι η Ελλάς θα παρουσίαζε την πρώτην Εθνικήν της ομάδαν κατηρτισμένην από οργανωμένην αρχήν, συνετέλεσεν ώστε το γήπεδον του Παναθηναϊκού να μεταβληθεί εις τόπον συγκεντρώσεως όλων των ενδιαφερομένων πραγματικώς διά το ωραίον σπορ του ποδοσφαίρου”.
Το ιστορικό φιλικό στο Μαρακανά με την Βραζιλία
Στις 28 Απριλίου 1974 η Ελλάδα αντιμετώπισε σε φιλικό αγώνα την παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία στο Στάδιο Μαρακανά του Ρίο ντε Τζανέιρο, μπροστά σε 100.000 θεατές.
Η ισοπαλία 0-0 που απέσπασε η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο της εποχής ως “άθλος του Μαρακανά”.
Την ομάδα που παρέταξε ο Αλκέτας Παναγούλιας αποτελούσαν οι: Τάκης Οικονομόπουλος, Θεόδωρος Πάλλας, Ντίνος Καμπάς, Τάκης Συνετόπουλος, Κώστας Ιωσηφίδης, Κώστας Ελευθεράκης, Μίμης Δομάζος, Σταύρος Σαράφης, Χρήστος Τερζανίδης, Αντώνης Αντωνιάδης, Γιώργος Δεληκάρης (65′ Θωμάς Μαύρος).
Η Ελλάδα πραγματοποίησε εντυπωσιακή εμφάνιση και κράτησε στο μηδέν τους Βραζιλιάνους αστέρες, με πρωταγωνιστή τον Τάκη Οικονομόπουλο.
Το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters είχε μεταδώσει… “Ο τερματοφύλακας της Ελλάδας είχε χέρια από μαγνήτη”, ενώ ο Μάριο Ζαγκάλο έκανε λόγο για “Τερματοφύλακα μάγο”. Εκθείασε τους Έλληνες παίκτες, όπως τον Δομάζο, τον Συνετόπουλο και τον Ελευθεράκη.
Οι έδρες της Εθνικής στο πέρασμα των χρόνων
Ως έδρα της Εθνικής Ελλάδας χρησίμευσαν στο πέρασμα των χρόνων τα εξής στάδια:
Αττική: Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης, Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, Στάδιο Νίκος Γκούμας, Γήπεδο Αγιά Σοφιά.
Θεσσαλονίκη: Καυτανζόγλειο Στάδιο, Γήπεδο Τούμπας, Χαριλάου.
Ηράκλειο: Παγκρήτιο Στάδιο.
Πάτρα: Στάδιο Κώστας Δαβουρλής.
Στάδια των πόλεων: Ιωάννινα, Λάρισα, Καλαμάτα, Καβάλα, Ρόδος, Βόλος, Ξάνθη, Χαλκίδα, Κιλκίς, Κοζάνη, Τρίκαλα, Αλεξανδρούπολη και Χανιά.
Έδρα της Εθνικής Ελλάδας αποτελεί σήμερα το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης.
Τα πρώτα χρόνια και για τρεις και πλέον δεκαετίες το Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας (σημερινό Απόστολος Νικολαΐδης) φιλοξενούσε αποκλειστικά τους αγώνες της Ελλάδας.
Το καθεστώς αυτό άλλαξε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν αγώνες της Εθνικής ομάδας διεξήχθησαν τόσο στο Στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας (μετέπειτα Νίκος Γκούμας), όσο και στο Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης (για πρώτη φορά το 1962 και το 1964 αντιστοίχως).
Στις 16 Οκτωβρίου 1966 η Ελλάδα φιλοξένησε τη Φινλανδία στο Καυτανζόγλειο Στάδιο της Θεσσαλονίκης, αγωνιζόμενη για πρώτη φορά ως γηπεδούχος εκτός του λεκανοπεδίου Αττικής.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1976 η Εθνική Ελλάδας εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε γήπεδο της επαρχίας, υποδεχόμενη το Ισραήλ στο Στάδιο Παναχαϊκής (σημερινό Στάδιο Κώστας Δαβουρλής) της Πάτρας.
Την 1η Δεκεμβρίου 1982 χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ως έδρα το νεόκτιστο τότε Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών στη φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ελβετίας.
Το Ολυμπιακό Στάδιο αποτέλεσε την κύρια έδρα της Εθνικής Ελλάδος για τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, ενώ σε όλο αυτό το διάστημα πραγματοποιήθηκε μεγάλος αριθμός αγώνων σε διάφορα στάδια, συμπεριλαμβανομένων παλαιών επιλογών και μερικών νέων σε διάφορες πόλεις ανά την χώρα.
ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΟΥ ΕΚΛΈΚΤΟΡΑ, Σ’ΑΥΤΗΝ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΉ
Στον πρώτο αγώνα της Ελλάδας (εναντίον της Ιταλίας Β’, Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, 7 Απριλίου 1929), χρέη προπονητή ανέλαβε ο τότε παράγοντας της ΕΠΟ Απόστολος Νικολαΐδης, ο οποίος καταγράφεται ως ο πρώτος ομοσπονδιακός τεχνικός.
Τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα δεν είχε έναν προπονητή με την σημερινή έννοια του όρου, αλλά όπως ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή, διέθετε έναν εκλέκτορα, ο οποίος ουσιαστικά ήταν υπεύθυνος για την επιλογή παικτών από τους συλλόγους και για την συμμετοχή τους ή όχι στην ενδεκάδα.
Ο ρόλος του προπονητή περιοριζόταν σε αυτόν του γυμναστή της ομάδας, είχε όμως ενεργό λόγο στην ομάδα, σε συνεννόηση πάντα με τον εκλέκτορα, με αποτέλεσμα σε κάποιες αναφορές να εμφανίζεται τεχνικό δίδυμο, στην πραγματικότητα όμως αναφέρονται ο εκλέκτορας (που με τα σημερινά δεδομένα λογίζεται ως ο πρώτος προπονητής) και ο γυμναστής – προπονητής.
Χαρακτηριστικό επίσης είναι ότι την περίοδο 1930-31 δεν υπήρξε συγκεκριμένος εκλέκτορας και η επιλογή των διεθνών γινόταν από τεχνική επιτροπή της ΕΠΟ.
Υπήρξε πάλι μια περίοδος, όπου κάποιοι προπονητές, όπως ο Αντώνης Μηγιάκης, ο Κώστας Νεγρεπόντης και ο Γιάννης Χέλμης, εναλλάσσονταν στον πάγκο.
Όλα αυτά μέχρι το 1964 όταν ο Λάκης Πετρόπουλος έγινε ο πρώτος προπονητής, ο οποίος ανέλαβε όλες τις αγωνιστικές αρμοδιότητες της ομάδας.
also-inSPORTS
